tag:blogger.com,1999:blog-22233906886100601132012-02-16T05:44:35.070-08:00கூழ்முட்டைக்குள்ளிருந்தொரு குஞ்சொன்றுவலசு - வேலணைhttp://www.blogger.com/profile/04159656921924455334noreply@blogger.comBlogger91100tag:blogger.com,1999:blog-2223390688610060113.post-15755395649346331852009-03-08T08:51:00.000-07:002009-03-08T08:52:13.352-07:00அம்மாவும் அப்பாவும்<br />சும்மா இருக்கையில்<br />சும்மா இராததால்<br />சும்மா “நான்” ஜனித்தேன்<br /><br />சும்மாவே பிறந்ததாலோ<br />சும்மா சும்மா அழுதேன்<br />சும்மா சும்மா அடம்பிடித்து<br />அம்மாவிற்குலை வைத்தேன்<br /><br />சும்மா இருப்பது <br />“குவாகுவா” வென்றோ<br />“puppy shame” என்றோ<br />கேலிசெய்து,<br />சும்மாவிருந்தவென்னை<br />ஆடைகட்டி அழகுசெய்தர்<br />சும்மா படிக்க வைத்தர்<br />சும்மாவே வளர வைத்தர்<br /><br />சும்மா சும்மாவென<br />எல்லாமே சும்மாவாய்...<br />அம்மாண “நான்“ -ஆல,<br />சும்மா இருக்கேலா.<br /><br />சும்மா பொழுதுபோக<br />வலைப்பின்னல் நெய்தேன்<br />நண்பன் “call” எடுத்து<br />என்னப்பா செய்கிறாயாம்.<br />சும்மாவே சொன்னேன்<br />சும்மா தான் இருக்கிறேன்<br />சும்மா இருக்காதே<br />ஏதாவது செய்யென்றான்<br />என்னசெய்யவெனக் கேட்க<br />சும்மா ஏதாவது செய்யட்டாம்.<br /><br />என்னைய்யா சும்மா?<br />எதுவையா சும்மா?<br />சும்மா உட்காந்து யோசிக்க<br />சும்மா சும்மா எண்ணங்கள்.<br /><br />வாழ்க்கை சும்மா<br />வாலிபம் சும்மா<br />பிறப்பு சும்மா<br />இறப்பு சும்மா<br />சாமி சும்மா<br />சாத்தான் சும்மா<br />ஆண் சும்மா<br />பெண் சும்மா<br />அது சும்மா<br />இது சும்மா<br /><br />எல்லாமே சும்மாவாய்<br />சும்மாவும் சும்மாவாய்<br />சும்மா சும்மா <br />சும்மா வளர்ந்தது.<br /><br />காய்ந்த காட்டிடை<br />கக்கிய தீயதாய்<br />“நான்” இனை நோக்கியும்<br />சும்மா வந்தது.<br /><br />சும்மா வந்தது <br />சுற்றி வளைத்தது.<br />சும்மாவிருந்த “நான““-ஐ<br />சூழ்ந்து நின்றெரித்தது.<br />எரிந்து முடிந்து<br />எஞ்சியதெதுவென<br />சும்மா பார்த்தேன்.<br />அட! <br />“சும்மா”.<br /><br />நான் சும்மா<br />நீ சும்மா<br />போடா சும்மா.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223390688610060113-1575539564934633185?l=nnaan.blogspot.com' alt='' /></div>வலசு - வேலணைhttp://www.blogger.com/profile/04159656921924455334noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2223390688610060113.post-36679775750205687282009-03-07T08:19:00.000-08:002009-03-07T08:23:54.358-08:00“நான்” இவ்வுலகிலோர் சாட்சி.<br />யொகோவாவின் சாட்சியாகவோ<br />அன்றி <br />”ஈழப்போராட்டத்தில் எனது சாட்சியம்”<br />என்பதுபோன்றொரு பக்கச் சார்பான<br />சாட்சியமாகவோ இல்லாமல்<br />நிதர்சனங்களின் தரிசனங்களின்<br />நித்திய சத்தியமாய் <br />“நான்”-இன் சாட்சியம்.<br /><br />எந்தவொரு சட்டத்தையும்<br />சட்டை செய்யும் அவசியமோ,<br />கட்டுப்படும் நிர்ப்பந்தமோ,<br />அன்றி நெறிப்படுத்தலுக்கு <br />உட்படுத்தப்பட வேண்டிய<br />தேவையினையோ தாண்டியது <br />“நான்”-இன் சாட்சியம்.<br /><br />என் தாய்தந்தையின்<br />உறவிற்கான சாட்சியுடன்<br />“நான்”-இற்கான முதலாவது<br />சாட்சியம் ஆரம்பமாயிற்று.<br /><br />முதற் “போணி”<br />நன்றாய்ப் போனதாலதன்<br />வியாபாரப் பேரேடும்<br />விரிந்துகொண்டே வளர்ந்தது.<br /><br />பெற்றதுக்கு சாட்சியாய்<br />கற்றதுக்கு சாட்சியாய்<br />கற்பிற்கு சாட்சியாய்<br />காதலிற்கு சாட்சியாய்<br />நட்பிற்கு சாட்சியாய்<br />நாடலிற்கு சாட்சியாய்<br />குடலிற்கு சாட்சியாய்<br />கூடலிற்கு சாட்சியாய்<br />உடலிற்கு சாட்சியாய்<br />ஊடலிற்கும் சாட்சியாய்<br />சாட்சியம் சாட்சியம்<br />சாட்சியத்திற்கும் சாட்சியாய்...<br /><br />ஏன்,<br />ஒரு பூவின் புன்னகைக்கு கூட<br />”நான்” சாட்சியமாய் இருக்கின்றேன்<br />தர்க்கங்கள் வர்க்கங்கள்<br />தாண்டிய சாத்திரஙகட்கபபால்....<br />நிர்வாணம் பூணவிரும்பி<br />அணிவிக்கப்பட்ட ஆடைகள் சில<br />அகற்றிவிட்டவொரு<br />நள்ளிரவு தாண்டிய<br />நடைப்பயணத்தில்,<br />ஒன்றல்ல இரண்டல்ல<br />ஒருநூறு மலர்கள்,<br />கொத்துக் கொத்தாக...<br />நாள்தோறும் நடந்து கடக்கின்ற<br />நந்தவனத்தின் சொந்த மலர்கள் தான்,<br />ஆனாலும் அன்றைக்கு மட்டுமே<br />அவை எனக்காய் முறுவலித்தன.<br />பின் என்னுடன் பேசவும் செய்தன.<br />கண்ணும் கண்ணும் கலந்தபின்<br />வாய்ச்சொல்லில என்ன பயனென்ற<br />வள்ளுவமொழி காதலர்க்கு மட்டுமல்ல.<br />என்பதற்குகூட அன்றைக்கு “நான்” சாட்சி<br /><br />இன்றைக்குக் கூட முதன் முதலாய்<br />“நான்”-ஏ “நான்”-ஐ விட்டுப் பிரிந்து<br />பின் சிலவொரு கணப்பொழுதுகளில்<br />மீண்டு வந்ததற்கும் “நான்”-ஏ சாட்சி.<br /><br />எந்தவொரு தருணத்திலும்<br />“நான்” ஒரு வாதியாகவோ<br />இல்லை பிரதிவாதியாகவோ<br />கூண்டில் நிறுத்தப்பட்டதில்லை.<br /><br />ஆயினும் பல்வேறு சந்தர்ப்பங்களிலும் <br />அவ்வாறே “இந்த நான்” நினைத்ததுணடு. <br />அப்போதெல்லாம் “அந்த நான்” -இற்கு<br />செயலிற் செயலின்மையையும்<br />செயலின்மையிற் செயலையும்<br />காணும் பக்குவம் கனிந்திருக்கவில்லை.<br /><br />இப்போதும்கூட இடையிடையே<br />காரிய மயக்கத்தில் அது தன்னையொரு<br />வாதியாகவோ அன்றி நீதித்தலைமையாகவோ<br />கற்பனையில் களிக்கிறது<br />காலத்தை வீணே கழிக்கிறது.<br />அதற்கும் கூட “நான்” தான் சாட்சி<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223390688610060113-3667977575020568728?l=nnaan.blogspot.com' alt='' /></div>வலசு - வேலணைhttp://www.blogger.com/profile/04159656921924455334noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2223390688610060113.post-57060027342203026362009-02-15T07:55:00.000-08:002009-02-15T07:59:41.068-08:00ஆயுள் தண்டனை <br />விதிக்கப்பட்டவொரு<br />சிறைக்கைதி “நான்”.<br /><br />“நான்” இற்கான சிறைகள்<br />அடிக்கடி இடம்மாறினாலும்,<br />மாற்றம் ஒன்றே மாறாதது போல்<br />சிறைவாழ்வு மட்டும் மாறாமல்.<br /><br />இது,<br />“நான்” வரும்போதே வாங்கி <br />வந்த வரமா?<br />இல்லை சபிக்கப்பட்டதால்<br />இந்த வரவா?<br />என்பதில் இந்த<br />“நான்”-இற்குள்ளே<br />அடிக்கடி கைகலப்பு.<br /><br />தண்டனைக் கைதியாயல்லாமலொரு<br />விசாரணைக் கைதியாய்தான்<br />கருவறையெனுமொரு<br />தனியான சிறையறையில் <br />“நான்” இற்கான சிறைவாசம் <br />ஆரம்பமாயிற்று.<br /><br />எந்த நீதிமன்றில்<br />“நான்” இற்கான குற்றப்பத்திரிகை<br />தாக்கல் செய்யப்பட்டதோ<br />சத்தியமாய் நானறியேன்.<br /><br />இல்லை,<br />காலி, களுத்தறை<br />வெலிக்கடை, பிந்தனுவெவ <br />கைதிகள் போலவேயென்<br />சிறைவாழ்வும் ஆயிற்றோ<br />யாரொடு நோவேன்?<br /><br />எது எப்படியோ<br />குற்றம் கூறப்படாமலேயே<br />“நான்” இற்கான தண்டனை<br />வழங்கப் பட்டாயிற்று.<br /><br />ஆரம்பத்திலிதை<br />ஏற்றுக் கொள்ளாமல்<br />எதிர்த்தழுது ஆர்ப்பாட்டம்<br />செய்தபோதே<br />அன்னையெனும் வடிவிலாரம்பித்து<br />அன்புச்சங்கிலி கொண்டந்த “நான்” ஐப்<br />பிணைக்கத் தொடங்கினார்கள்.<br />தாங்களேயொரு சிறைக்கைதிகள்<br />என்றறியாதவர்களெல்லாம்.<br /><br />நாளாக நாளாக<br />சொந்தமென பந்தமென<br />நட்பென நாடலென<br />காதலென கஷ்டமென<br />“நான்” இற்கான கட்டுகள்<br />அதிகமாயாயிற்று,<br />அது மேலும்<br />இறுக்கமாயுமாயிற்று<br /><br />சுமைகளும் தளைகளும்<br />சுகமெனவே பட<br />சிறகுகள் வெட்டப்பட்ட<br />கூண்டுக் கிளியாகி<br />சிறைவாழ்வே சுவர்க்கமென்ற<br />சிந்தனையுமாயிற்று.<br /><br />சிந்தனை கலைந்தவொரு<br />நித்திரைப் பொழுதின் கனவினிலே <br />விட்டு விடுதலையாகி எனக்கானவொரு <br />சுதந்திர உலகினைக் கண்டேன்.<br /><br />உண்மைகள் உறைக்கவே<br />“நான்” உணரத் தொடங்கினேன்<br />உலகினை உய்த்தறிந்து<br />உய்யத் துடித்ததில் தெரிந்தது,<br /><br />”நான்”-இற்கான உடைகளும்<br />உணவுகளும், ஏன்<br />உணர்வுகளும் கூடவிங்கே<br />திணிக்கப்பட்டதாயேயிருக்கிறது.<br /><br />”நான்” ஆசைப்பட்ட <br />ஆடைகளை அணியவோ<br />அன்றி விரும்பிய வர்ணத்திலான<br />உடைகளை உடுத்தவோ<br />”நான்” இற்கான அனுமதி<br />மறுக்கப்பட்டதாயேயிருக்கிறது.<br /><br />உள்ளப் புழுக்கம்<br />உண்டான போதெல்லாம்<br />நிர்வாணமாகவோ, இல்லை<br />ஆடைகள் குறைத்தோ<br />உலாவரவே “நான்”<br />ஆசைப்படுகிறேன்.<br /><br />ஒப்பீடுகளும் <br />ஒத்துப்போதல்களுமின்றி<br />யாரால் முடியும்<br />”நான்” ஐ அவ்வாறே ஏற்க?<br /><br />விதிகளை மீறுகின்றேனென்ற<br />குற்றச்சாட்டுக்ள் வேறு.<br />கலகக்காரன் “நான்” என<br />ஒதுக்கல்கள் வேறு.<br /><br />எப்படியோ எனக்கு<br />விதிக்கப்பட்ட சிறைச்சாலை<br />இதுவேயென்ற ஈற்றுணர்வின்<br />ஒத்துப்போதலில்,<br /><br />அணியத் தொடங்கினேன் ஆடைகளை <br />எனக்கெனத் தரப்பட்ட <br />வர்ணங்களில், வடிவங்களில் <br />“நான்” ஒருஆயுட்கைதியாய்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223390688610060113-5706002734220302636?l=nnaan.blogspot.com' alt='' /></div>வலசு - வேலணைhttp://www.blogger.com/profile/04159656921924455334noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2223390688610060113.post-26237419021770123452009-02-11T08:09:00.000-08:002009-02-11T08:18:42.925-08:00“நான்” ஒரு நடிகன்<br />நாளொரு நாடகமும்<br />பொழுதொரு வேடமுமாய்<br />அரிதாரம் தாங்குதலே<br />அவதார நோக்கமாய்...<br /><br />எம்.ஜி.ஆர், சிவாஜி,<br />ரஜனி, கமல்,<br />விஜய், அஜித்,<br />சிம்பு, தனுஷ்<br />இவர்களா நடிகர்கள்?<br />இல்லை<br />சாருக்கான், ஜக்கிசான்<br />கிருத்திக்ரோஷன், <br />சில்வஸ்ரர்ஸ்ரோலன்<br />இவர்களையா நடிகர் என்பாய்?<br /><br />யாருக்கோவெல்லாம்<br />விசிறிகள் கூட்டம்<br />facebook-இல் கூட<br />அவர்களின் ஆட்டம்.<br /><br />அடித்தது அதிர்ஷ்டம்<br />“கெசன்யா சுகினோவா” விற்கு,<br />நீயில்லாத உலகஅழகிப்போட்டி!<br /><br />என்றொரு காதலன்<br />எழுதும் ஹைக்கூ-வாய்<br />இங்கே,<br /><br />யாரையோவெல்லாம் சிபாரிசுசெய்கிறார்கள்<br />ஆஸ்கார் விருதுக்கு. <br />அமைதியாய் “நான்”!<br /><br />இப்போது கூட,<br />ரோம் பற்றியெரிகையில்,<br />பிடில் வாசித்த நீரோ-வாய்<br />முல்லையில் மூங்கில்குருத்துகள்<br />மூசியெரிகையில்,<br />கொல்லையில் புல்லாங்குழல் கொண்டு<br />அடுப்பூதிப் பார்க்கும்<br />அரிதார புருஷன் “நான்”.<br /><br />அழுகையொலியுடன் தான்<br />இத்திரையுலகிலென்<br />அறிமுகம் ஆரம்பமாயிற்று.<br /><br />பெற்றவர் உற்றவர்<br />மற்றவர் எல்லாம்<br />கைதட்டி கைதூக்க<br />நடிப்புக் கலையெனக்கு<br />நன்றாகப் பட்டிற்று. அதுவெனக்கு<br />நன்றாகவும் பற்றிற்று.<br /><br />நாளாக நாளாக<br />“நான்” கொண்ட கோலங்கள்<br />“நான்” ஆகி “நான்” ஆகி<br />எந்த “நான்”, “நான்”-இன் ”நான்”<br />என்றவொரு குழப்பத்தில்,<br />குழப்பத்தின் மயக்கத்தில்<br />“நான்”-களே “நான்”-ஆனேன்<br />நயம்பட்ட நடிகனானேன்.<br /><br />மைந்தனாய், மருகனாய்,<br />மாமனாய், மச்சானாய்,<br />அண்ணனாய், தம்பியாய்<br />நண்பனாய், பகைவனாய்,<br />நல்லவொரு தலைவனாய்,<br />நனிசிறந்த தொண்டனாய்,<br />நயம் கெட்ட வஞ்சனாய்,<br />அன்பனாய், அரக்கனாய்,<br />அறிவுகெட்ட மூடனாய்,<br />கள்ளனாய், கயவனாய்,<br />கைவிட்ட காதலனாய்,<br />கரம்பிடித்த கணவனாய்,<br />தந்தையாய்ப் பாட்டனாய்...<br /><br />எல்லாப் பிறப்பும்<br />பிறந்திளைத்த வாதவூரனாய்<br />எல்லா வேடமும்<br />தரித்திளைத்த வேடதாரி “நான்”.<br /><br />காலகாலமாய்<br />நடித்துவரும் என்நடிப்பை<br />நடிப்பாய்ப் பார்க்காமல்<br />பார்வையாளர் எல்லாமேயென்<br />பாத்திரத்துடன் ஒன்றிவிட்டதால்,<br />ஊரறியாமல் உலகறியாமலொரு<br />அரிதார புருஷன்<br />அவதார புருஷனாய்...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223390688610060113-2623741902177012345?l=nnaan.blogspot.com' alt='' /></div>வலசு - வேலணைhttp://www.blogger.com/profile/04159656921924455334noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2223390688610060113.post-67207791519231828742009-01-11T08:17:00.000-08:002009-02-20T08:10:50.904-08:00விடுமுறையென <br />சொல்லப் படுகின்ற <br />நாளொன்றில்<br />அல்லும் பகலும் <br />இல்லாமல் இந்தக்<br />காலப் பரிமாணம்<br />சூனியமாகிப் போகாதா <br />என்கின்றவொரு<br />ஏக்கம் சூழ்ந்திருந்த<br />மாலை நேரத்தில்,<br /><br />ஓடு ஓடு தேடு தேடு<br />என மூளைக்குள்ளொரு<br />“விழிப்பு மணி” விசிலடிக்கவென் <br />மனக்குழந்தை வீரிட்டலறியது.<br /><br />தாலாட்டுப் பாடல்<br />சரிப்பட்டு வராததால்<br />உலாத்தலுக்கு கிளம்பினேன்<br />உள்ளக் குழவியுடன்.<br /><br />வீதிவழி நடந்து<br />பாதியிடம் கடக்கையிலே<br />அருகிருந்த பூங்காவில்<br />அமர விரும்பியது.<br /><br />வாஞ்சையுடன் மார்சாய்த்து<br />தோள்தட்டி தூங்கவைக்க,<br />பூஞ்சையான கண்ணுடன்<br />வயதாகி நோயாகி<br />பிறையாக கூன்விழுந்த<br />முன்னைநாள் குமர் காண,<br />மீண்டும் மனச்சிசு - தன்<br />உறக்கம் துறந்து என்<br />பிடரியைப் பிடித்து<br />நெட்டித் தள்ளியது.<br /><br />ஓடு ஓடு தேடு தேடு<br />நித்திரை கலைந்த<br />நித்தில மகவின்<br />நித்தியத் தொந்தரவு.<br /><br />இப்போது அதுகொஞ்சம்<br />வளர்ந்தே இருப்பதால்<br />கண்வளர வைப்பதெல்லாம்<br />கடினமாயிருக்கிறது.<br />குதர்க்கமாய் வேறு<br />குசும்புக் கேள்விகள்.<br /><br />எங்கே குஞ்சு - என்னை<br />ஓடச் சொல்கிறாய்?<br />எதைக் கண்ணா - எனைத்<br />தேடச் சொல்கிறாய்?<br /><br />எங்கே ஓடணுமோ<br />அங்கே ஓடு<br />எதைத் தேடணுமோ<br />அதைத் தேடு.<br /><br />அவை தெரியாமல் தானே<br />அலை மோதுகிறேன்<br />நெஞ்சு தடுமாறுகிறேன் - அந்தப்<br />பிஞ்சிடம் சொன்னேன்.<br /><br />இவை தெரியாமல்<br />எதற்காய் நீயெனைப் பெற்றாய்?<br />எதற்காயெனை வளர்க்கிறாய்?<br />பிள்ளை மனம் கல்லானது.<br /><br />பெற்ற மனம் பித்தாகி<br />பிள்ளைக்கு பிராக்கு காட்ட,<br />கேள்விகள் கொண்டொரு<br />வேள்வி தொடங்கியதந்தசிசு.<br /><br />யார் நீ?<br />உனை ஈன்றெடுத்தவுன் தாய்<br /><br />உண்மையைச் சொல். எதற்காகவெனைப் பெற்றாய்?<br />முயங்கிய வேளையில் கலவியின்பம் என்னுள் காட்டாறாய் பெருக்கெடுத்த மயக்கத்தில்.<br /><br />கூடிய பொழுதினில் என் ஜனிப்பினை நினைத்தாயா? <br />எதிர்பார்த்தேன், ஆனால் இப்படியல்ல.<br /><br />வேறெப்படி?<br />சொல்வழி கேட்கும் செல்லக்குட்டியாய்<br /><br />அப்போ, இப்போது என்ன நினைக்கிறாய்?<br />அவரசப்பட்டு விட்டேனோவென. சில சமயங்களில், <br />நீ உறங்கமறுத்து அடம் பிடிக்கும் வேளைகளில்.<br /><br />ஏனப்படி?<br />நீ என்னை ஓடச் சொல்லகிறாய். தேடவும் சொல்கிறாய்.<br /><br />எங்கே ஓடச் சொல்கிறேன்? எதைத் தேடச் சொல்கிறேன்?<br />அவற்றைத்தான் நீ சொல்கிறாயே இல்லையே.<br /><br />இன்னுமா புரியவில்லை?<br />தேடப்படுவதை நோக்கி ஓடச்சொல்கிறாய் என்பது மட்டுமே புரிகிறது.<br /><br />சரி. இதற்கு முதல் என்ன செய்து கொண்டிருந்தாய்?<br />தேடி ஓடிக் கொண்டிருந்தேன்.<br /><br />எதை நோக்கி?<br />படிப்பு, பட்டம், மதிப்பு, மரியாதை, பொன், பொருள், <br />அன்பு, அரவணைப்பு, காதல், காமம் <br />இப்படிப் பலவற்றை நோக்கி<br /><br />இவையனைத்தையும் நோக்கி ஒரே நேரத்தில் ஓடிக்கொண்டிருந்தாயா?<br />இல்லை. வெவ்வேறு காலப்பகுதிகளில்.<br /><br />ஏன் அப்படி?<br />சில வேளைகளில் கிடைத்தவை கசந்தன. <br />சிலவேளைகளில் கிடைக்காதவை கசந்தன. <br />சிலவற்றில் கிடைத்தபின் ஆர்வம் குறைந்தது. <br />சிலவற்றில் கிடைக்க முதலே ஆர்வம் குறைந்தது. <br />ஆனாலும் ஓடலும் தேடலும் தொடர்ந்து கொண்டேயிருந்தது <br />வெவ்வேறு நேரங்களில் வெவ்வேறு பொருட்களில். <br /><br />அப்படியா ஏன்?<br />சரியாகத் தெரியாது. <br />நான் நினைக்கிறேன், <br />அவை அநித்தியமானதாயிருப்பதால் அப்படியிருக்கலாம். <br /><br />அப்போ எல்லாமே அநித்தியமானது தானா?<br />அப்படி நான் நினைக்கவில்லை. <br />இந்த அநித்தியங்களின் பின்னால் ஏதோவொன்று <br />நித்தியமானதாயிருத்தல் வேண்டும்.<br /><br />எது அந்த நித்தியம்?<br />தெரியவில்லை<br /><br />தெரியவில்லையென்றால்?<br />இதென்ன கேள்வி, தெரியவில்லையென்றால் தெரியவில்லை தான்.<br /><br />அப்போ உனக்குத் தெரியவில்லையென்றால் நித்தியமானதென்று ஒன்று இல்லையா?<br />இருக்கலாம். இல்லாமலும் இருக்கலாம்.<br /><br />குழப்பாதே. இருக்கா? இல்லையா?<br />எனக்குத் தெரியாது.<br /><br />நீதானே சற்று முதல் இருக்கவேண்டும் என்று சொன்னாய். <br />பின் இப்போது ஏன் தெரியாதென்கிறாய்?<br />நான் காணவில்லை.<br /><br />நீ காணவில்லையென்றால் இருக்க முடியாதா?<br />காணாததை என்னால் நம்ப முடியாது.<br /><br />காற்றை, ஒலியை இருப்பதாய் ஏற்றுக் கொள்கிறாயா?<br />ஓம்.<br /><br />இவற்றைக் கண்டிருக்கிறாயா?<br />இல்லை. ஆனால் உணரக் கூடியதாயிருக்கிறது.<br /><br />அப்போ நித்தியம்?<br />அதைக் காணவும் இல்லை. உணரவும் இல்லை.<br /><br />நீ காணாததும் உணராததும் இவ்வுலகில் இல்லையென்றாகி விடுமா?<br />இல்லை.<br /><br />அப்போ?<br />அதற்காக இருக்கென்றும் ஆகிவிடாது.<br /><br />சரி ஒன்று இருக்கா இல்லையாவென்பது எப்படித் தெரியும்?<br />அதைக் கண்டுபிடித்தால் அது இருப்பதை அறிந்து விடலாம்.<br /><br />எப்படிக் கண்டுபிடிப்பது?<br />அட! தேடி.<br /><br />அப்ப தேடு.<br /><br />என்னை எழுப்பி விட்டு உறக்கத்தில் ஆழ்ந்தது என் மனக்குழந்தை.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223390688610060113-6720779151923182874?l=nnaan.blogspot.com' alt='' /></div>வலசு - வேலணைhttp://www.blogger.com/profile/04159656921924455334noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2223390688610060113.post-15926230926126484472008-12-05T09:18:00.000-08:002009-02-20T08:09:25.445-08:00வந்திட்டியா?<br />வாடா வா...<br />தெரியும் நீ வருவாயென<br />வரவழைத்தவனே “நான்” தானே<br /><br />கடவுளை சாத்தானாகவும்<br />சாத்தானை கடவுளாகவும்<br />கடவுளை கடவுளாகவும்<br />சாத்தானை சாத்தானாகவும்<br />காட்டிச் சிரிப்பவன் “நான்”<br /><br />மழலை மொழியினில்<br />குழந்தையின் புன்சிரிப்பில்<br />குறும்புக் குழப்படியில், அதன்<br />குறுக்குமறுக்கு ஓட்டத்தில்<br />குசும்பாய் உனைப்பார்த்து<br />குதூகலிக்கச் செய்பவன் “நான்”.<br /><br />அழகிய ஆரணங்கின்<br />கன்னக் குழியழகில்<br />கருநாகக் குழலழகில்<br />சின்ன இடையழகில்<br />சிக்கென்ற பின்னழகில்<br />மதர்த்த மாரழகில்<br />மயக்கும் விழியழகில்<br />வாழைத்தண்டுக் காலழகில்<br />ஆழிப்பேரலையாய்<br />உனை மயக்கி பின்<br />உன் வாழ்பாவவன் “நான்”.<br /><br />நகக்கணுக்கள் சீழ்ப்பிடித்து<br />அறுந்து தொங்கும்<br />தொழுநோயாளி விரலழகில்<br />நரைதிரைகூன் விழுந்து<br />இரைதேடி இரந்துவாழும்<br />இம்சைப்பட்ட ஜீவனில்<br />அருவருக்க வைப்பவன் “நான்”.<br /><br />சிலரைப் பொன் காட்டி<br />சிலரைப் பொருள் காட்டி<br />சிலரைப் பெண் காட்டி<br />சிலரை மண் காட்டி<br />பலரைப் பணம் காட்டி<br />பயம் காட்டி பவ்லா காட்டி<br />பண்பு காட்டி பணத்தைக் காட்டி<br />அன்பு காட்டி அருளைக் காட்டி<br />கருணை காட்டி காதல் காட்டி<br />கடைசியில் பேய்க்காட்டி<br />பல காட்சிகள் தருபவன் “நான்”.<br /><br />மயக்கித் தெளித்து,<br />தெளித்துக் குழப்பி,<br />குழப்பிக் கலக்கி,<br />கலக்கி மயக்கி.....<br /><br />கலைத்துக் குலைத்து,<br />குலைத்துச் சீராக்கி,<br />சீராக்கி நேராக்கி<br />நேராக்கிக் கலைத்து....<br /><br />களைத்து விழுந்து<br />விழுந்து எழுந்து<br />எழுந்து நிமிர்ந்து<br />நிமிர்ந்து களைத்து....<br /><br />கலந்து சேர்த்து<br />சேர்த்துக் கலந்து<br />கலந்து கலந்து<br />சேர்த்து சேர்த்து....<br /><br />“போடா சாம்பாறு”<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223390688610060113-1592623092612648447?l=nnaan.blogspot.com' alt='' /></div>வலசு - வேலணைhttp://www.blogger.com/profile/04159656921924455334noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2223390688610060113.post-9685054006629759742008-11-21T08:59:00.000-08:002008-11-21T09:05:19.906-08:00ஹாய்!<br />என்ன?<br />பொழுது போகலையா?<br />சோம்பல் வருகிறதா?<br /><br />வா! <br />உன்னைத் தான்<br />தேடிக் கொண்டிருக்கும்<br />உன் உயிர்த்தோழன்<br />சாத்தான் “நான்”.<br /><br />எப்படி <br />நேரேற்றத்திற்கு எதிரேற்றமுண்டோ,<br />வடமுனைவுக்கு தென்முனைவுண்டோ,<br />அப்படியே இறைவனுக்கு எதிர்மறையாய்<br />அவன் பிடியிலிருந்து<br />மீட்டு உனை இரட்சிப்பதற்காயான,<br />இயற்கையின் மறுபுள்ளி “நான்”.<br /><br />நீ தேடியலையாமலே<br />உனைத்தேடி<br />“பல வடிவங்களில்”<br />வருபவன்<br />“நான்” மட்டுமே.<br /><br />ஏதேன் தோட்டத்தில்<br />ஏவாளுடனான “என்”<br />முதற் சந்திப்புடன்<br />உனக்கு “என்” அறிமுகம் <br />ஆரம்பித்திருக்கலாம்.<br /><br />ஆதாம் ஆப்பிள்<br />கடித்திருக்காவிடின்<br />இப்போதுகூட நீ<br />ஆண்டவன் சொற்கேட்பதான<br />ஆணவத்துடன்<br />அம்மணமாய்....<br /><br />பைபிளின் <br />பழைய ஏற்பாட்டுடன்<br />சூரியன் புவியைச்<br />சுற்றுவதான அறியாமையுடன்...<br /><br />உனக்குள் இருந்த<br />ஊற்றுக் கண்ணை<br />திறந்து விட்டவன் “நான்”<br /><br />இன்று சந்திரனுக்கு<br />சந்திராயன் அனுப்பிவிட்ட<br />ஆனந்தக் களிப்பையும்<br />தந்தவன் “நான்”<br /><br />“நான் நிரந்தரமானவன்<br />எந்த நிலையிலும் <br />எனக்கு மரணமில்லை” - என்று<br />கண்ணதாசனை கவிசொல்ல<br />வைத்தவனும் “நான்” தான்.<br /><br />சிலருக்கு “நான்”<br />முதலிலொரு<br />மதுவில் தரிசனம் தருவேன்<br />பின் கால்(ா) முளைக்கவொரு<br />காரிகையிலாவேன்.<br /><br />பலருக்கு “நான்”<br />கோபத்தின் வெளிப்பாடாய்<br />Ego -வில் தெரிவேன்.<br />பின்னாளில் அவர்கள் “என்”<br />பக்தர்களாவார்கள்.<br /><br />அட நீயும் “என்”<br />தொண்டனாகவா<br />ஆசைப்படுகிறாய்?<br /><br />“நான்” என்ன “நீ” என்ன<br />எல்லாமே “நான்” தான்.<br /><br />“வாடா என் வெட்டிப்பயலே”<br /><br />*************************<br /><br />சும்மா வெட்டியாயிருப்பது எனப்படுவது யாதெனில்<br />சாத்தானாகிய எனைநோக்கி கடுந்தவம் புரிவதாகும்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223390688610060113-968505400662975974?l=nnaan.blogspot.com' alt='' /></div>வலசு - வேலணைhttp://www.blogger.com/profile/04159656921924455334noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2223390688610060113.post-2690772831493655532008-11-14T09:06:00.000-08:002009-02-20T08:02:51.342-08:00கடவுள்!<br />இருக்கிறார், <br />இல்லை,<br />இருந்தால் நல்லாயிருக்கும்,<br />என்கின்ற <br />வாதப் பிரதிவாதங்கட்கப்பால்<br />இதோ “நான்” கடவுள்<br />அவதரித்து விட்டேன்!<br /><br />புத்தனைப் போல்<br />போதி மரத்தடியின்<br />பௌர்ணமி இரவிலல்லாமல் <br />அமவாசை கடந்த மூன்றாம்நாள்<br />விடிகாலைப் பொழுதில்<br />இடியுடன் கூடிய <br />அடைமழை பொழிகையில்<br />ஜன்னலால் தெரிந்த<br />வெட்டி இறங்கிய <br />மின்னல் கீற்றுடன்<br />எனக்குள் அந்த<br />உளவியல் மாற்றத்தை<br />உணர்ந்து கொண்டேன்.<br /><br />பக்தனைப் போல் <br />வேடம்கொண்டு<br />பித்தனாய் அலைபவனே<br />இங்கே வா.<br />இதோ உன் முன்<br />கடவுளாய் “நான்”!<br /><br />முந்து சிவன்,<br />அவன் மனைவி மாதேவி,<br />அவர்தம் பிள்ளைகாள்<br />கணேசன், கந்தன்.<br />பாற்கடலில் பள்ளி கொள்ளும்<br />பரந்தாமன், அவன்தன்<br />தொப்புட் கொடி மைந்தன்<br />பிரம்மன் இவர்களா<br />உன் கடவுள்?<br /><br />இல்லை <br />அல்லா, யேசு போல்<br />அல்லாமல்,<br />இப்போதும்<br />மானிட உருக்கொண்டுலவும்<br />பாபா, பகவான் அம்மாவா?<br />அவர்களெல்லாம் சும்மா.<br />வெறும் பம்மாத்து.<br /><br />புரிகிறது உன் குழப்பம்.<br />யாரடா “நான்” என்று.<br />நன்று.<br />குழம்பு, <br />சந்தேகப்படு,<br />தெளிவடை.<br /><br />வேண்டுமானால் <br />வைதேகி தேகம்<br />தகிக்காத அக்கினியைக்கூட<br />சந்தேகப் படு.<br />பின்னொரு நாளில்<br />சலவைத் தொழிலாளியின் சொற்கேட்டு<br />சீதையைக் காட்டுக்கனுப்பிய<br />ராமனிலும் “நீ” மேலாவாய்.<br /><br />ஆகா எப்படி நம்புவதா?<br />வாடா வா.<br />உன்னைத்தான் <br />தேடிக் கொண்டிருக்கிறேன்<br />மூடனைப் போல்<br />சொல்வதற்கெல்லாம்<br />தலையாட்டாமலொரு<br />சீடனைப் போல்<br />அந்த இராமகிருஷ்ணருக்கு<br />வாய்த்த விவேகானந்தனாய் வா. <br />உனக்குத்தான்<br />“நான்” காட்சியளிப்பேன்.<br /><br />“நான்” <br />இது என்<br />பதினோராவது அவதாரம்<br />ஏன்?<br />இறுதியானதும் கூட.<br />ஆம்!<br />“நான்”-ஏ “நான்”-ஆய்<br />ஆனபின்<br />இனியெதற்கு<br />இன்னோரவதாரம்?<br /><br />தந்தையின் விந்தாய்<br />தாயின் முட்டைநாடி <br />“நான்” நீந்திச் சென்றதுவென்<br />மச்ச அவதாரம்.<br /><br />ஓவரி (ovary) யிலிருந்து<br />தாயின் முட்டையை<br />பலோப்பியன் குழாய் வழியே<br />“நான்” சுமந்து வந்ததுவென்<br />கூர்ம அவதாரம்.<br /><br />முட்டை துளைத்து<br />விந்து நுழைகையில்<br />“நான்” கொண்டது<br />வராக அவதாரம்.<br /><br />முதற்கலமிரண்டாய் பிரிந்ததை,<br />பின்,அதுவொரு பிண்டமாய் வளர்ந்ததை<br />பிரபஞ்சத்தின் பெருவெடிப்பு (Big bang)<br />என்கிறார்கள் பேதை விஞ்ஞானிகள்.<br />அவர்கள் அந்தப் பிரபஞ்சமே “நான்”<br />என்பதை அறியாத அஞ்ஞானிகள்.<br /><br />ஒரு “தூண்”-இற்குளிருந்து <br />வெளிப்படுவதுவாய்<br />ஒரு தாயிற்குளிருந்து<br />“நான்” வெளிப்பட்டது<br />நரசிம்ம அவதாரம்.<br /><br />மழலையாய் இருக்கையிலெனை<br />வாஞ்சையுடன் அணைப்போர்<br />நெஞ்சில் “கால்”-ஆல் உதைக்கையில்<br />“நான்” கொண்டது<br />வாமன அவதாரம்.<br /><br />ஆறாம் வயதில் கவண் எடுத்து<br />“வில்”-லாய் விளையாடிப் பலருக்குத்<br />தொல்லை கொடுத்த <br />பாலகப்பருவமதில்<br />“நான்” எடுத்தது<br />பரசுராம அவதாரம்.<br /><br />அதன்பின்<br />பதின்மப் பருவம் வரை<br />எந்தப் பெணணையும்<br />ஏறெடுத்தும் பாராததில்<br />“நான்” பூண்டது<br />ராம அவதாரம்.<br /><br />கல்விச் சாலையில்<br />எழுதுகோல் “ஏர்” பிடித்து<br />ஏணிப்படிகளாய் வகுப்புகள்<br />ஏறுகையில்,<br />“நான” ஏற்றிருந்தது<br />பலராம அவதாரம்<br /><br />என் வயதொத்த பெண்கள்<br />பாரதி சொன்ன பதினாறு வயதுப்<br />பருவமடைகையில் <br />கோபியர் சூழ்ந்த<br />கோபால கிருஷ்ணனாய்<br />எனக்குள் “நான்” மாறியது<br />கிருஷ்ண அவதாரம்.<br /><br />கல்விக்காலம் முடிந்து<br />கதி கலங்கித் திரிந்ததும்<br />மாயைகளுக்குள்<br />மதி மயங்கி நின்றதும்<br />விதி வலிதென்று<br />விழி பிதுங்கி நின்றதும்<br />என்னைத் தேடித்தேடி<br />எங்கோவெல்லாம்<br />“நான்” அலைந்ததும்<br />கல்கி அவதாரம்<br /><br />ஈற்றில் இதோ<br />பதினோராவதாய்<br />“நான்“ அடைந்தது<br />நான் அவதாரம்.<br />ஆம் “நான்” கடவுளானவன்<br /><br />அடேய்!<br />எதற்காயென் பின்னால்<br />வருகிறாய்?<br />“நான்” ஐக் கடவுள்<br />என்று ஏற்றுக் கொண்டதாலா?<br /><br />போடா வெண்ணெய்.....<br /><br />************<br /><br />கையில் வெண்ணெயை வைத்துக் கொண்டு நெய்க்கு அலைபவர்கட்கு:<br />வெண்ணெயை உருக்கினால் நெய்.<br />உன்னை ஒருக்கினால் “நீ” கடவுள்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223390688610060113-269077283149365553?l=nnaan.blogspot.com' alt='' /></div>வலசு - வேலணைhttp://www.blogger.com/profile/04159656921924455334noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2223390688610060113.post-14007721979917184832008-11-07T07:39:00.000-08:002008-11-07T08:05:06.917-08:00யார் நான்?<br />இப்படித்தான்<br />தனித்திருந்து இனித்திருந்த<br />பொழுதொன்றில்,<br /><br />நான்-இற்குளிருந்தொரு<br />நான்-ஒன்று தன்<br />ஆத்ம விசாரணையை<br />ஆரம்பித்தது.<br />யார் நான்?<br /><br />ரத்தமும் தசைப்பிண்டமும்<br />நித்தமும் நிழலாடும் - மன<br />சித்தமும் அதன் யுத்தமும்<br />பித்தமுமென்புமுள தோற்பையாம்.<br /><br />நான்-இற்குளிருந்தின்னொரு<br />நான்-ஒன்று விடை பகர்ந்தது.<br />அதையேற்கமறுத்து <br />நான்-இற்குள்ளிருந்து<br />வெளியே குதித்தது<br />இன்னுமொரு நான்.<br /><br />யுகந்தோறும் அவதரிப்பதாயில்லாமல்<br />தினந்தோறும், ஏன் கணந்தோறும்<br />கலங்கள் புதிதாய் ஜனிக்கையில்,<br />இன்றிருக்கும் நான் எப்படி<br />நேற்றிருந்த நான்-ஆகும்?<br /><br />நான் எனப்படுவது யாதெனில்<br />எண்ணங்கள் கொண்ட பல<br />வண்ணக் கலவைகள் சேர்<br />கிண்ணமென்பதே திண்ணமாகும்.<br /><br />கணக்குத் தெரிந்த அந்த முதல் நான்<br />பிணக்குப் பண்ணியது நிறுவிக்காட்டுமாறு.<br />சுணக்கமின்றிச் சொன்னதந்த நான்<br />இணங்கச் சொல் இந்த நான்-ஐ<br />நானதன் எண்ணவுடைகளைக் கலைத்துப்போட<br /><br />எல்லா நான்-களுக்கும்<br />நான்-ஐ அறிவதில்<br />அலாதி ஆர்வமாதலால்<br />ஏகமனதுடன் ஏற்றுக்கொண்டன.<br /><br />முதலிலொரு முதலிரவுப்பெண்ணின்<br />வெட்கமகற்றி ஆடையகற்றும்<br />நளினத்துடன், நகநுனி கூடத்<br />தீண்டாது நாகரிகமாய்த் தான்<br />எண்ணங்கள் சூழ்ந்திருந்த<br />நான்-ஐத் தீண்டவாரம்பித்ததந்த நான்.<br /><br />நேரம் செல்லச் செல்ல<br />கோரப் பல் முளைத்து<br />விகாரப் பட்ட முகத்துடன்<br />நான்கங்குல நகமும் நீண்ட,<br />காடையன் ஒருவனின் காமவெறியுடன்<br />நகக்குறி, மற்றும் பற்குறி பதித்து<br />நான்-ஐச் சுற்றியிருந்த நினைவாடைகளை<br />கிழித்தெறியத் தொடங்கிப் பின்<br />களைத்து வீழ்ந்ததந்த நான்-ஐப் பார்த்து<br />கைகொட்டிச் சிரித்ததிந்த நான்-கள்.<br /><br />நான்-ஆலா முடியாது?<br />அந்த நான்-இன் நான்;<br />அடங்க மறுத்தடம்பிடித்தது.<br />பெரியதாயொரு மண்வெட்டி<br />கொணர்ந்து பாளம்பாளமாய்<br />வெட்டியெறிந்ததந்த நான் <br />இந்த நான்-ஐ இவ்வளவு <br />நாட்களாய் சுற்றிவளைத்திருந்த<br />எண்ணத் திணிவுகளை.<br /><br />ஈற்றில்,<br />இறுதிவெற்றியை அடையும்<br />உவகையுடன் மீந்திருந்த<br />ஒவ்வோரணுக்களையும் நோண்டி<br />அதன் இலத்திரன்களைப்<br />பிடித்திழுத்துவைத்து<br />சொறியத் தொடங்கியதந்த நான்.<br /><br />துச்சாதனனுரித்துப் போட்ட<br />திரௌபதையின் துகிலாய்<br />திரண்டு கிடந்த, <br />அந்த நான் உரித்துப் போட்ட<br />நான்-களெல்லாம்,<br />கூக்குரலிட்டுக் கத்தின<br />“விடாதே, நான்-ஐக் கண்டுபிடி” என்று<br />அந்த நான்-இடம்.<br /><br />புருவங்களுக்கு மத்தியில்<br />ஒளிந்திருக்கும் ஆத்மா(?)வாகிய <br />நான்-ஐக் கண்டறியப் போவதான<br />களிப்புடன் இறுதியணுவையும்<br />இலக்குவைத்து இயங்கத்<br />தொடங்கியதந்த நான்.<br /><br />என்ன இருக்கிறது?<br />எப்படியிருக்கிறது?<br />ஆவலுடன் காத்திருந்த<br />உரித்துப் போடப்பட்ட<br />நான்-களிடம் அந்த நான்<br />சொல்லிற்று<br /><br />“போடாங்... வெங்காயம்”<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2223390688610060113-1400772197991718483?l=nnaan.blogspot.com' alt='' /></div>வலசு - வேலணைhttp://www.blogger.com/profile/04159656921924455334noreply@blogger.com2